De videorecorder bestond nog niet…

Hoe ouder je wordt, hoe lustiger je met je neus op dat eigenste feit gedrukt wordt. Gisteren nog was er zo’n moment waarover ik u wil berichten. Maar laat mij eerst even vertellen hoe dat zo gekomen is.

Ik had al een paar keer op het punt gestaan, maar had telkens afgehaakt. Omdat er gisteren écht niks op TV was, heb ik het dan toch maar gedaan en heb The A-team gehuurd via de Telenet TV-theek.

Waarom ik twijfelde? Vooreerst, 4,95 EUR voor een film, ik blijf het veel geld vinden. Moest het iets goedkoper zijn, ze zouden mij veel makkelijker verleiden een beroep te doen op hun filmwinkeltje, maar soit.

Het tweede argument is misschien nog belangrijker. ‘t Zijn jeugdhelden, en die wil je niet graag verkracht zien worden.

Nu ik de film gezien heb, ben ik wat dat betreft in ieder geval gerustgesteld. Ze hebben zich gebaseerd op het originele verhaal en personages maar toch ook gedurfd om daar niet krampachtig aan vast te houden. Ik vond the A-team nieuwe stijl best OK, maar genoot uiteraard evenzeer van de klassiekers zoals een BA (Shut up, you fool), een Hannibal (Just love it when a plan comes together) en een Face die op zijn vraag “How do you protect the face” het antwoord “You just don’t mess with it…” krijgt van Dirk Benedict (de originele Face). Geweldig gewoon.

Maar goed, terug naar the matter at hand. Vraag wat dé bepalende serie uit mijn jeugd is, en je krijgt gegarandeerd the A-team te horen. Zeker, er waren er nog andere zoals McGyver, Matlock, Magnum, Knight Rider… Maar als je écht zwaar in de problemen zat en niemand je kon helpen, dan kon je maar bij één team terecht. En dat team loste je probleem helemaal op (met veel geschiet, maar weinig bloedvergieten) in netjes 50 minuten (toen 50 ook echt 50 was, en geen 3 keer 10 + 3 keer 8 reclame).

Om de impact van deze serie wat te duiden. In die tijd gingen jongens op woensdagavond trainen in de voetbalclub. En net op dat moment werd the A-team uitgezonden. Ik herinner me dat er heel wat eenvoudigweg gestopt zijn met voetballen, gewoon om naar the A-team te kunnen kijken. Ze moesten wel, want de videorecorder bestond nog niet!

En zo, lieve lezer, gebeurde het dat ik door het simpele de videorecorder bestond nog niet weer pijnlijk met de neus op de feiten werd gedrukt.