Beste Sint,
Blij u weer in ‘t land te hebben. Op 11 november passeert u ons huisje, en brengt u lekkers en speelgoed voor ons Julie (als u tenminste oordeelt dat ze braaf genoeg geweest is dit jaar, dat laat ik over aan u).
Wat ze graag wil? Wel, wij dachten aan een iPad. Voor een dochter van drie, dat is er geweldig over zeker? Wel, dat dacht ik ook. Tot ik voor u op verkenning ging in de speelgoedwinkel. En zo komt een mens al een tot andere conclusies.
Laat ons vertrekken van waar we het zeker over eens zijn: digitaal is het nieuwe normaal. Toch? Geen illusies, hoe tech-savvy we onszelf als ouder ook vinden, onze kinderen gaan ons uitlachen. Daar is geen ontkomen aan. De snelheid waarmee die ukkies vertrouwd raken met digitale dingen is om schrik van te hebben. Durf een keer of twee door de familie foto’s te gaan op de iPad en voor je ‘t weet navigeren ze lustig naar de foto app, bladeren ze daar gezwind door, pinchen en zoomen ze dat het een lieve lust is. Damn, ze ontdekken gestures waar ik zelf nooit zou zijn opgekomen.
Een kanttekening bij dat laatste: met muisbewegingen heeft ons Julie het wel degelijk moeilijker, maar ‘touch’ dat is het volop hee. Dat is ook logisch, touch is heel intuïtief. Een muis is dat eigenlijk niet, dat blijft een (horizontale) handeling uitvoeren met je hand om een (verticale) beweging te bekomen 30 cm verderop.
Maar we wijken af. Terug naar de speelgoedwinkel. Thing is dat we onze dochter dan toch ook zo snel mogelijk op de digitale highway willen lanceren en ze daar alle kansen geven (zodat ze het later nog beter heeft dan haar ouders, een universele en tijdloze betrachting van elke generatie).
Aldus aangekomen in de speelgoedwinkel kijken we dan ook al eens naar wat er voor die leeftijd van onze spruit zoal bestaat in digitaal wonderland. Er bestaan toch zo van die kinderlaptops en zo?
Wel, dat blijkt wel wat tegen te vallen, moet ik u zeggen. Allemaal mooie verpakking en zo, maar bekijk die schermen nu toch eens!
Een LCD-scherm heet dat. Volgens mij is dat nog van die quartz, van die kristallen die ze vroeger is van die horloges staken. En dat formaat: 16x20 px of zo? Kom op, in DOS waren mooier dingen te maken…
Gelukkig viel ons oog op een ander VTech product. Die hebben wel nog iets geinig. Een ware 10-in-1 multimedia “tablet” zowaar. Niet alleen is er sprake van kleuren (VGA wellicht ;-), maar vooral de schermgrootte valt op omdat ze vlotjes de afmeting van een doorsnee postzegel overstijgt. En maar 69,99 EUR voor deze interactieve, geanimeerde e-reader met de volgende onderdelen: interactief verhaal, begrijpend lezen, woordenboek, spellen, schrijven, tekenstudio, muziekspeler, fotoalbum, fotobewerker en videospeler! Een koopje!
Alle marketing-talk ten spijt, drie eenvoudige bedenkingen:
Ten eerste, een tekenstudio/fotobewerker op zo’n schermpje. Dat wordt lachen. Zal ik Photoshop maar meteen buitengooien?
Ten tweede - en zelf getest- dat scherm reageert net onder het niveau van die oude electro spelletjes (je weet wel, waar je met een ijzeren staafje een zilverpapiertje in een gatje moest porren).
Ten derde bestaan er daar tal van interactieve spelletjes voor. Als je het bijgeleverde Rufus, het verhaal van een kleine hond die de stad gaat ontdekken helemaal beu gespeeld bent, dan koop je toch gewoon nieuwe spelletjes. Aan de luttele prijs van 19,99 ‘t stuk!
Ik moet het toegeven, dit zette toch enigszins een domper op de aanvankelijke enthousiasme waarmee ik in uw opdracht het speelgoed walhalla was binnengebeend, vastberaden onze kleuter voor eens en voor altijd op de digitale highway te lanceren.
Thuis aangekomen -en met de meeste van mijn tranen opgedroogd- ging ik even op de iPad op zoektocht. Toegegeven, het is even zoeken, maar in de app store kun je onder de rubriek “Boeken” (I know, I know…) heel wat interactieve spelletjes en puzzels en zo vinden. De prijzen sluiten aan bij die voor gewone apps van 0,79 tot een 2,39 EUR voor de duurdere spellen. Bingo.
En we hebben het geprobeerd. Julie heeft er al heel wat puzzelplezier opzitten. Enige probleem, bij het verschuiven van de puzzelstukjes komt ze nog wel eens met de palm van haar hand op het scherm. Zo’n iPad Bamboo stylus doet echter wonderen om die kleine motorische tekortkoming -die u haar zeker kunt vergeven- te compenseren.
Enfin, vandaar dus mijn conclusie. Als we van u nu eens een tweedehands iPad1 zouden vragen en daar zelf een paar van die spelletjes op downloaden, dan is dat toch zo zot nog niet? Ze krijgt dan de hele multimedia ervaring, een heel groot mooi scherm en dat bovendien top reageert. En op de breekbaarheid van dat ding moet toch ook wel iets te vinden zijn. En vooraleer u het zegt: ja, bijkomend voordeel is inderdaad dat ze zo met haar fikken van mijn iPad2 afblijft :-)
Dit gezegd zijnde, er zijn online heel wat leuke sites met gratis spelletjes. Maar daar blijkt koning Flash ook wel zijn titel te voeren. Jammer, jammer, maar daar rekenen we op een HTLM5 of lijkt u ook eens naar die Android tablets die kunnen helpen.
U ziet het, een iPad voor de dochter van drie, dat is er op het eerste gezicht los over. Maar misschien zijn we zo toch beter af. Benieuwd wat u als professionele Sint daarvan denkt.
PS: Als u het een leuk idee vindt, kijk zeker eens online op Kapaza.es of zo.
Leest er nog iemand graag van die Engelstalige thrillers? Ik heb er in de laatste jaren zo’n 100-tal verslonden en in plaats van die (verder) stof te laten vergaren op zolder, doe ik er graag iemand een plezier mee. Ik doe ze weg aan 1 EUR per stuk. A buck a book dus.
